DWIN

Wat kan je allemaal met nanodraden? – Erik Bakkers

Erik Bakkers van de TU/e werkt aan de ontwikkeling van nanodraden: extreem kleine draadjes die enkel gemaakt kunnen worden door deeltjes op een nanoschaal te manipuleren. Vanwege hun unieke compositie bezitten de draadjes speciale eigenschappen. In deze aflevering vertelt Erik hoe deze draadjes de toekomst van menig technologie op zijn kop kunnen zetten. Ons gesprek leidt ons langs de innovatieve mogelijkheden voor nieuwe typen zonnecellen, kwantumcomputers en lichtzenders zoals glasvezel. Optimalisaties die de wereld van elektronica, en zo onze hedendaagse maatschappij, kunnen veranderen. Maar wat zijn nu precies de voordelen van nanodraden? En hoe leid je dit onderzoek de toekomst in?

Hoe laat je complexe patronen en structuren spontaan ontstaan? – Wim Noorduin

Wim Noorduin leidt de groep Zelf-Organiserende Materie binnen het natuurkundig onderzoeksinstituut AMOLF. Zijn onderzoek richt zich op de dynamische interactie tussen chemische reacties en kristallisatie fenomenen om de verschijning van complexiteit in de vaste toestandsfase te beteugelen. Dat klinkt heel ingewikkeld, maar valt in de praktijk rustig uit te leggen. Het doel is om structuren spontaan te laten ordenen en ontstaan. Zie het zo: talrijke combinaties van scheikundige reacties en kristallisatie maken een oneindig pallet van patronen en vormen mogelijk. Wim en zijn groep pluizen fysisch-chemische protocollen uit voor de spontane zelforganisatie van deze mogelijke patronen en vormen, wat resulteert in de ontdekking van nieuwe functionele moleculen en apparaatjes op een microschaal. Het begrijpen van deze zelfassemblage processen is niet enkel van belang voor fundamentele wetenschappelijke interesse, maar kan ook een grote invloed krijgen op de toekomstige fabricage van moleculen en nano-materialen. Maar waar begin je bij de ontwikkeling van zo’n spontaan proces? Wim legde het graag uit.

Hoe bescherm je de hersenontwikkeling van pasgeborenen? – Manon Benders

Prof. Manon Benders is hoogleraar in de Neonatologie aan het Wilhelmina Kinderziekenhuis van het UMC Utrecht. Haar onderzoek is gericht op perinatale neuro-imaging waarbij ze hersengroei van (te vroege) pasgeborenen in kaart brengt. Met behulp van deze techniek kunnen psychomotorische en neurocognitieve ontwikkelingen voorspeld worden bij kinderen die hersenschade hebben opgelopen rondom de geboorte. Daarnaast werkt ze samen met haar groep aan neuroprotectieve en neuroregeneratieve studies om hersenschade te herstellen. Maar waar kijk je dan precies naar bij hersenontwikkeling? En hoe ontwikkel je therapieën voor fragiele pasgeborenen? Manon gaf mij een verbaal kijkje in haar dagelijkse onderzoek, waarbij we zowel de mooie als moeilijkere kanten van haar werk bespraken.